Passengers

Passengers

داستان "مسافران" درباره ی یک سفینه ی فضایی لوکس به نام آوالون است که بیش از 5 هزار نفر مسافر به همراه تعدادی خدمه را در یک سفری 120 ساله ، به سیاره ای دیگر می برد. این در حالی است که این مسافران در حالتی شبیه به خواب زمستانی قرار دارند. اما در این میان یکی از محفظه های خواب دچار مشکل فنی شده و یکی از مسافران به نام جیم پرستون (پرات) ، نزدیک 90 سال زودتر از وقت موعد از خواب بر می خیزد.

ژانر :

ماجراجویی | درام | عاشقانه | علمی تخیلی

امتیاز IMDb :

امتیاز منتقدین :

39/100

محصول کشور :

آمریکا

کارگردان :

Morten Tyldum

ستارگان :

Michael Sheen | Chris Pratt | Jennifer Lawrence
نوشته شده در 1395/09/29

نقد فیلم مسافران (Passengers)

منتقد : جان هزلتون

 

"مسافران" چه به عنوان یک تریلر فضایی و چه به عنوان یک کمدی رمانتیک ، اثری بی نظم و در عین حال غیر قابل باور است که تلاش می کند تا با استفاده از جذابیت دو بازیگر اصلیش ، جنیفر لارنس و کریس پرات ، نقاط ضعف خود را پوشش دهد. ترکیب لارنس و پرات نیز آنقدر خوب از آب درنیامده که بتواند به تنهایی بار یک اثر عظیم علمی تخیلی را به دوش بکشد.

 

سونی ، "مسافران" را در بیست و یکم دسامبر به نمایش درخواهد آورد ، یعنی تنها دو هفته پس از اکران " روگ وان: داستانی از جنگ ستارگان" و در نتیجه ، این اثر در زیر سایه ی فیلمی از خانواده ی "جنگ ستارگان" ، برای جذب مخاطبی قابل توجه کار دشواری را پیش رو خواهد داشت.

 

فیلمنامه ی این اثر ، به مدت یک دهه در لیست سیاه ، جزو بهترین فیلمنامه هایی بود که ساخته نشده است و زمانی قرار بود ، ریس ویترسپون و کیانو ریوز در نقش های اصلی آن ظاهر شوند.

 

کل داستان فیلم در یک سفینه ی فضایی لوکس به نام آوالون رخ می دهد که قرار است بیش از 5 هزار نفر مسافر به همراه تعدادی خدمه را در یک سفری 120 ساله ، به سیاره ای دیگر ببرد. این در حالی است که این مسافران در حالتی شبیه به خواب زمستانی هستند. اما در این میان یکی از محفظه های خواب دچار مشکل فنی شده و یکی از مسافران به نام جیم پرستون (پرات) ، نزدیک 90 سال زودتر از وقت موعد از خواب بر می خیزد.

 

پرستون پس از برخاستن از خواب ، چیزی حدود 20 دقیقه از فیلم را همچون رابینسون کروزوئه صرف تلاش های مشخصاً بی ثمری برای نجات خود می کند. در این میان البته ربات متصدی باری با بازی مایکل شین ، با بذله گویی هایش ، تا حدودی فضای تنهایی فیلم را تلطیف می کند ، هرچند در طول اثر ، چندان مجالی به شین برای هنرنماییش داده نمی شود. خود پرات نیز با وجود طنز ذاتی اش و نشان دادن چند چشمه از آنها ، با توجه به محدودیت های فیلمنامه ، همچنان به جذابیتهای شخصیتش در نقش پیتر کوییل در "نگهبانان کهکشان" نمی رسد.

 

طبیعی است که اثری کمدی رمانتیک ، نیاز به یک نقش مقابل زن دارد. بر خلاف آنچه در تبلیغات فیلم و تیزرهای منتشر شده از آن نمایش داده می شود که شخصیت آئوروا دان (لارنس) به طرزی شبیه به پرستون از خواب بر می خیزد ، ولی در حقیقت این خود پرستون است که وی را بیدار می کند. به هر حال این یکی از ترفندهایی است که سازندگان فیلم ، برای فریب دادن مخاطبانشان در پیش گرفته اند.

 

پس از ورود آئوروا ، فیلم با توالی صحنه های آغاز ارتباط ، قرار گذاشتن و یک صحنه ی جنسی خفیف ، تبدیل به یک اثر کمدی رمانتیک خالص می شود. با این حال ، الارغم امیدواری مفرط سازندگان فیلم برای ختم شدن این رابطه ی عاشقانه به تصاویری گرم ، سرزنده و پر تب و تاب ،  نتیجه ی کار ، خسته کننده و با پیروی از ساختار های کلیشه ای از آب درآمده است.

 

پس از آشکار شدن راز بزرگ پرستون ، فضای عاشقانه ی فیلم متوقف شده و با ورود فرمانده ی خدمه با بازی لری فیشبرن ، فیلم تبدیل به یک اکشن مهیج می شود که طی آن ، این سه شخصیت سعی می کنند با فعالیت هایشان ، مسافران را صحیح و سالم به دنیای جدید خود برسانند.

 

مورتن تیلدام در دومین فیلم انگلیسی زبانش بعد از "بازی تقلید" ، هیچ تلاشی برای پاسخ دادن به سوالات متعددی که در ذهن بیننده بوجود آمده است ندارد و سعی می کند به جای آن ، داستانی عاشقانه را در پیشانی اثر خود قرار دهد. در این میان وی ارجاعاتی هم به فیلم های فضایی پیش از خود دارد. مگر می شود این راهروها را دید و یاد فیلم "2001 : ادیسه ی فضایی" نیفتاد؟  یا محفظه های خواب را دید و از "بیگانه" یاد نکرد؟

 

"مسافران" فاقد غنا و پیچیدگی آثار موفق فضایی مشابه خود است و در برابر فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی همین امسال همچون "ورود" و "آینه سیاه" نیز حرف چندانی برای گفتن ندارد. لارنس و پرات در درآوردن لحظات کمدی کار ، موفق ظاهر می شوند ولی هیچ یک از آنها قادر به ایجاد لحظات جدی تر با یک تاثیرگذاری عمیق و پایدار نیستند.

 

اختصاصی هنرنما

 

دیدگاه کاربران
نام: