Trolls

Trolls

ترول ها موجوداتی کوچک و بازیگوش هستند که علاقه ی عجیبی به شادی کردن دارند. زمانی که سرزمین آنها مورد حمله ی برگن ها قرار می گیرد و تعدادی از آنها ربوده می شوند ، دو ترول به نام های برنچ و پاپی سفری را برای نجات آنها آغاز می کنند.

ژانر :

ماجراجویی | انیمیشن | کمدی | خانوادگی | فانتزی | موزیکال

امتیاز IMDb :

6.7

امتیاز منتقدین :

56/100

محصول کشور :

آمریکا

کارگردان :

Walt Dohrn | Mike Mitchell

ستارگان :

Anna Kendrick | Justin Timberlake | Zooey Deschanel
نوشته شده در 1395/08/18

نقد انیمیشن ترول ها Trolls

منتقد : کیت واتسون

 

در این سال های اخیر ، انیمیشن های ویژه ی کودکان ، شکل قاعده مندی به خود گرفته و اکثریت قریب به اتفاق آنها در کنار اینکه بسیار پر زرق و برق تر شده اند ، در ساختار نیز از الگوهای از پیش تعیین شده ای پیروی می کنند. به عنوان مثال دریم ورکز ، فرم استانداردی را برای انیمیشن های خود تعریف کرده که اتفاقاً بسیار وابسته به المان های رنگ و رو رفته ی قدیمی هستند که از جنبه های مختلف می توانیم به آنها بپردازیم. روند ساخت این انیمیشن ها به این صورت است : داستان آنها معمولا درباره سفر یک یا چند قهرمان و تحولات شخصیتی و خارجی در طی آن است ، سلبریتی هایی که به جای شخصیت ها صحبت می کنند ، توده ای از شخصیت های فرعی جورباجور که هر کدام با حیله ای خاص به داستان  فیلم اضافه می شوند ، شخصیت های منفی که در عین احمق بودن ، یک تهدید جدی به حساب می آیند ، تعدادی  ترانه که هر کدام در جای خود ، جنبه ی موزیکال کار را بر دوش می کشند ، مقداری بی ادبی خفیف و رقص و پایکوبی دسته جمعی شخصیت ها در صحنه های پایانی فیلم. در واقع این یک طرح کلی از محصولات دریم ورکز است و فقط کافی است این کمپانی در انیمیشن های مختلف خود ، جای شخصیت ها را با چاشنی کردن اندکی خلاقیت ، با هم عوض کند.

 

این قاعده ، با وجود اینکه لحن و دامنه ی انیمیشن ها را محدود می کند ، در عوض قلمرویی مشخص را برای انیماتورها تعیین کرده تا بتوانند با تمرکز بالاتری به خلق شخصیت ها بپردازند. این قاعده ، در انیمیشن جدید دریم ورکز ، "ترول ها" هم قابل مشاهده است. انیمیشنی فانتزی که در عین تبعیت کردن از الگوهای ساختاری و محتوایی گذشته ، زمینه ای را فراهم می آورد تا مخاطبانش از تماشای آن لذت ببرند. در واقع والت دورن و مایکل میشل ، به عنوان کارگردان و سرپرست انیماتور ها ، در "ترول ها" با تاکید بر جزئیات اغراق شده و با استفاده از تصاویر الیاف طبیعی و حیوانی همچون ابریشم ، پشم ، کتان و کنف ، دست به بافتن دنیایی شگفت انگیز و سرگرم کننده زده اند.

 

دریم ورکز در جدیدترین انیمیشن خود ، به سراغ عروسکهای ترول رفته و آنها را در قالب موجوداتی بامزه در قلب یک داستان شبه اساطیری قرار داده است. این عروسک ها برای نخستین بار در سال 1959 به دست توماس دم دانمارکی طراحی شدند و در اویل دهه ی شصت ، در قالب اسباب بازی های متنوع در دسترس کودکان قرار گرفتند. ترول ها در این انیمیشن ، موجودات کوچکی هستند که به شدت احساس خوشبختی کرده و از هر فرصتی برای رقص و پایکوبی استفاده می نمایند. با این حال این موجودات توسط برگن ها کشف شده اند. برگن ها نیز موجودات عبوسی هستند که تنها در هنگام خوردن ترول ها احساس خوشبختی می کنند. در این میان رهبر ترول ها به نام شاه پپی (جفری تامبر) ، این موجودات را از دست برگن ها فراری داده و آنها را به مکانی جدید هدایت می کند. جایی که ترول ها می توانند با آسودگی ، به رقص و شادی که بخش جدایی ناپذیر زندگیشان است بپردازند ، از طرفی آنها حلقه ای به مچ دست خود دارند که هر یک ساعت زنگ زده و به آنها یادآوری می کند که باید همدیگر را در آغوش بگیرند.

 

تنها ترول عبوس و محتاط داستان ، شخصیتی به نام برنچ (تیمبرلیک) است که ترجیح می دهد به جای همراه شدن با خوشبینی مفرط دیگر ترول ها ، خود را برای مقابله با حمله ی احتمالی برگن ها آماده کند. طبق قاعده ی کلیشه ای اینچنین انیمیشن ها ، طبیعتاً برنچ همان کسی است که در نهایت ، گره کار به دست وی باز خواهد شد. بنابراین ، پس از شناسایی شدن مخفیگاه ترول ها توسط یک برگن و دزدیده شدن گروهی از آنها ، برنچ مجبور می شود که برای نجات دادن همنوعانش ، با پرنسس پاپی (کندریک) همراه شده و سفری را به مقصد سرزمین برگن ها آغاز کند. پاپی که شخصیتی چالاک و سرخوش دارد ، در واقع شادترین ترولی است که تا به آن روز در این سرزمین متولد شده است.

 

انیمیشن "ترول ها" چیزی شبیه به یک جعبه ی موسیقی یا دستگاه جوک باکس است که شما با قرار دادن هر سکه داخل آن ، می توانید به ترانه ی جدیدی گوش دهید . آهنگهای شادی نظیر "I'm Coming Out" از دایانا راس ، "Move Your Feet" از جونیور سنیور و "Can'tStop the Feeling" که توسط جاستین تیمبرلیک به طور اختصاصی برای این انیمیشن اجرا شده و حال و هوایی شبیه به آهنگ معروف "Happy" دارد ، اگر چه در بعضی از لحظات ، باعث منحرف شدن داستان از مسیر اصلی خود می شوند ، با این حال در میخکوب شدن کودکان در هنگام تماشای اثر و حتی تکان دادن احتمالی آنها نقش بسزایی را ایفا می کنند. یکی از نکات قابل توجه این اثر ، طراحی استادانه ی صحنه های رقص ، توالی مناسب آنها و شوخی های بصری جاری در کار است.

 

به نظر می رسد که عناصر اصلی در طراحی "ترول ها" ، چه از نظر شخصیتی و چه محیطی ، از کارتون های دهه ی هفتاد میلادی و به طور ویژه "H.R. Pufnstuf" الهام گرفته شده است. یکی دیگر از نکات برجسته ی انیمیشن ، اجراهای موزیکال تحسین برانگیز آنا کندریک و جاستین تیمبرلیک است که در این میان ، اجرای آهنگ "True Colors" ،  اوج تسلط این دو هنرمند را در این اثر به نمایش می گذارد. به راستی که کندریک ، در کنار قدرت بازیگریش ، با این استعدادی که در خوانندگی دارد ، می تواند در آینده به یکی از چهره های شاخص برادوی تبدیل شود. در این میان ، بریجیت با صداپیشگی زوئی دوشنال را می توان جذاب ترین شخصیت فیلم نامید. او که عاشقی دل خسته است ، با آن طراحی بامزه و صدای خیره کننده ی دوشنال ، می تواند حس ترحم تک تک مخاطبان را نسبت به خود بر انگیزد. در نهایت باید گفت ، ترول ها به دنبال بیان این موعظه ی انجیل هستند که جهان پر از حقیقت ها و زیبایی های کوچک و بزرگ است و هر انسانی برای یافتن حس رضایت و خرسندی ، فقط کافیست درون خودش را جستجو کند.

 

اختصاصی هنرنما

 

 

دیدگاه کاربران
نام: