نوشته شده در 1395/07/26
پیش بینی برندگان اسکار 2017 : بهترین بازیگر زن

پیش بینی برندگان اسکار 2017 : بهترین بازیگر زن

در این مطلب به مهمترین شانس های تصاحب جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی زن در هشتاد و نهمین دوره ی برگزاری این مراسم خواهیم پرداخت.

در این مطلب به مهمترین شانس های تصاحب جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی زن در هشتاد و نهمین دوره ی برگزاری این مراسم خواهیم پرداخت. توجه داشته باشید که در این فهرست ، اسامی به ترتیب از شانس های کمتر به بیشتر رتبه بندی شده اند.

 

 

9- تراجی پی. هنسون (چهره های پنهان)

هنسون در "چهره های پنهان" در نقش یکی از زنان سیاهپوستی ظاهر می شود که به عنوان ریاضیدان در ناسا مشغول به فعالیت هستند. پس از اتفاقات سال گذشته ی اسکار ، "چهره های پنهان" یکی از چندین فیلمی است که امسال در ستایش سیاهپوستان و شاید برای دلجویی از آنها ساخته شده و در اینجا ، هنسون این فرصت را دارد تا برای دومین بار ، نام خود را در فهرست نامزدهای دریافت جایزه ی اسکار جای دهد.

 

 

8 – جسیکا چستین (خانم اسلون)

آیا جسیکا چستین در درام سیاسی "خانم اسلون" موفق شده به خوبی پای فرانک آندروود "خانه پوشالی" را به دنیای سینما باز کند؟ زنی که با لابی گری و حیله های خاصش قصد دارد حرف خود را در آشفته بازار سیاست آمریکا ، در زمینه ی قوانین مربوط به کنترل اسلحه به کرسی بنشاند. قوانینی که برای برخی از مردم و سیاست مداران حکم رویایی رنگارنگ و برای برخی دگر حکم کابوسی وحشتناک را دارد.

 

جان مدن (شکسپیر عاشق) ، کارگردان فیلم می گوید "در هنگام خواندن فیلمنامه ی خانم اسلون وقتی با قدرت فوق العاده ی این شخصیت و در کنار آن آسیب پذیری و شکنندگی ویژه اش آشنا شدم ، تنها کسی که برای به تصویر کشیدن آن به ذهنم رسید ، جسیکا چستین بود. وی یکی از با استعدادترین بازیگران حال حاضر سینما است که تماشاگران همواره از او انتظار سطح بالا ترین نقش آفرینی ها را دارند" خود چستین نیز اظهار می کند "من عاشق درام های سیاسی خوش ساختم ، خصوصاً اگر شخصیت اصلی آنها همچون فرانک آندروود ، به دنبال تحقق بخشیدن به غیر ممکن ها باشد."

 

شاید برای دادن نظر قطعی درباره ی سرنوشت چستین ، باید تا زمان اکران "خانم اسلون" در اوایل دسامبر صبر کرد ، با این حال در صورت خوش ساخت (به قول خود چستین) از آب در آمدن این فیلم ، بعید به نظر می رسد که داوران آکادمی از کنار بازی وی به سادگی عبور کنند.

 

 

7 - ایزابل هوپر (او)

هوپر در کارنامه ی پربارش فقط یک جایزه ی اسکار را کم دارد. وی که در این 45 سال اخیر ، همواره جزو پرکارترین بازیگران سینمای فرانسه محسوب می شده است ، دو جایزه ی بهترین بازیگر کن ، دو جایزه ی بهترین بازیگر ونیز و تعداد زیادی از جوایز دیگر از جشنواره های برلین و مونترال گرفته تا سزار و لوکارنو را در کارنامه دارد.

 

هوپر در فیلم "او" به کارگردانی پل ورهوفن در نقش مدیر عامل یک شرکت بازی های ویدئویی ظاهر می شود که در تلاش است تا بدون دخالت پلیس ، هویت مردی که به او و خانه اش تجاوز کرده را فاش کند. بازی فوق العاده ی وی در نقش زنی شجاع و مستقل باعث شده تا منتقدان کشورهای مختلف لب به تحسین او گشوده و علاوه بر ویژگی های مثبت فیلم ، به شکل ویژه ای از نقش آفرینی حساب شده ی وی سخن به میان بیاورند.

 

اگرچه معمولاً فیلم های غیر انگلیسی زبان و خصوصاً کیفیت نقش آفرینی بازیگران آنها از دید داوران آکادمی به دور می ماند ، با این حال هستند بازیگرانی که با نقش آفرینی در فیلم هایی از این دست نامزد دریافت جایزه ی اسکار شده اند که از این میان می توان به کسانی چون کاتالینا ساندینو مورنو در فیلم " ماریا سرشار از برکت" ، " امانوئل ریوا" در فیلم "عشق" و فرناندا مونتنگرو در فیلم "ایستگاه مرکزی" اشاره کرد. از اینها گذشته ، ماریون کوتیار نیز موفق شده پیش از رسیدن به شهرتش در هالیوود ، در سال 2007 به واسطه ی بازی هنرمندانه اش در فیلم فرانسوی "زندگی مثل گل سرخ" ، اسکار بهترین بازیگر زن را از آن خود کند.

 

 

6 – مریل استریپ (فلورنس فاستر جنکینز)

نامزدی مریل استریپ در مراسم اسکار همانقدر تکراری و کلیشه ای است که فیلمی با موضوع هولوکاست ، برنده ی اسکار بهترین مستند سال شود. اگرچه استریپ در سال جاری شانس چندانی برای تصاحب چهارمین جایزه ی اسکارش نخواهد داشت با این حال وی می تواند با اندکی محبت داوران آکادمی ، در 67 سالگیش بیستمین نامزدی اسکار خود را تجربه کند.

 

استریپ در "فلورنس فاستر جنکینز" نقش زنی را بازی می کند که زمانی پیانیستی چیره دست بود ولی پس از آسیبی که به بازویش وارد می شود ، ناچاراً این حرفه را می بوسد و کنار می گذارد. وی در ادامه به خوانندگی روی آورده و علارغم صدای ناهنجارش و عدم داشتن استعداد لازم در این زمینه ، عزم خود را جزم می کند تا به عنوان یک خواننده ی اپرا در سالن کارنیگی به اجرا بپردازد. استریپ در این فیلم زنی را تصویر می کند که به حماقت هایش ایمان دارد و از هیچ کوششی برای تحقق بخشیدن به رویاهایش فرو نمی نشیند.

 

 

5 – امی آدامز (ورود – حیوانات شب زی)

امی آدامز با بازی در نقش های اصلی دو فیلم بسیار موفق امسال ، از شانس بالای خود برای قرار گرفتن نامش در بین نامزدهای بهترین بازیگر زن خبر می دهد. وی در شرایطی 5 بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده که در سال 2010 به واسطه نقش آفرینیش در فیلم "مبارز" تا یک قدمی دریافت این جایزه پیش رفته است. در حال حاضر بازی های احساسی آدامز در این دو اثر ، خصوصاً در فیلم "ورود" با واکنش های مثبت منتقدان روبرو شده است.

 

آدامز در "ورود" نقش زبان شناسی را بازی می کند که باید راهی را برای ارتباط با بیگانگانی که توسط فضاپیما به روی زمین آمده اند پیدا کرده و دلیل سفر آنها را دریابد. وی در "حیوانات شب زی" نیز که قالبی داستان در داستان دارد ، نقش یک مالک موفق گالری هنری را بازی می کند که به طور اتفاقی یک نسخه ی خطی از رمان منتشر نشده ی همسر سابقش را یافته و با مطالعه ی آن ، وارد گذشته ی سیاه خود می شود.

 

 

4 - آنت بنینگ (زنان قرن بیستم)

بنینگ در فیلم "زنان قرن بیستم" به کارگردانی مایک میل به نوعی نقش مادر واقعی خود میل را در سال 1979 بازی می کند. زنی سخت کوش و کاریزماتیک که علارغم افسردگیش ، هیچگاه اطراف مطب روانشناسان آفتابی نمی شود. وی که نگران پسر 13 ساله اش است برای تربیت او از دو دختر جوان کمک می گیرد. بازی بنینگ در نخستین نمایش فیلم در جشنواره ی نیویورک ، نظر ها را به سمت خود جلب کرد تا جایی که از او به عنوان یکی از مدعیان جوایز اسکار امسال نام می برند.

 

ببنینگ تا به امروز 4 بار نامزد دریافت جایزه ی اسکار شده که دو تا از آنها را به هیلاری سوانک واگذار کرده است. وی در 58 سالگیش همچنان به حد کافی اغواگر به نظر می رسد و شاید همین اغواگری باشد که نظر وارن بیتی جنس شناس را به خود جلب کرده و اجاق این هنرمند کهنه کار را در آغاز هشتمین دهه ی زندگیش همچنان روشن نگه داشته است.

 

گفتنی است ، کریستوفر پلامر ، در آخرین اثر مایک میل تحت عنوان "تازه کارها" موفق به تصاحب جایزه ی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده و بنینگ نیز امید دارد ، همچون پلامر که در 82 سالگی صاحب این جایزه شد ، همکاری با میل آنقدر برای او خوش یمن باشد که در 58 سالگی یک جایزه اسکار را برایش به ارمغان بیاورد.

 

 

3 – راث نگا (لاوینگ)

نگا را می توان با اختلاف ، کم نام و نشان ترین بازیگر این فهرست نامید. وی در مهمترین بازی زندگیش در فیلم "لاوینگ" به کارگردانی جف نیکولز ، نقش میلدرد لاوینگ ، همسر رنگین پوست ریچارد لاوینگ را ایفا می کند. این زوج در اواخر دهه ی پنجاه میلادی ، زمانی که به دلیل نادیده گرفتن ازدواج یک آمریکایی با نژادی دیگر روانه ی زندان می شوند ، مبارزه ای تاریخی را علیه کوته نظری برخی افراد جامعه و قوانین بی پایه ی وضع شده توسط سبک مغزان آغاز می کنند.

 

فارغ از سبک بازی نگا و کیفیت نقش آفرینی او که البته در بالاترین سطح ممکن هم قرار دارد ، اگر داوران آکادمی نخواهند به واسطه ی سنگین شدن وزن نامزدها ، صرفاً از نام ستاره ها استفاده کنند ، انتخاب این بازیگر به عنوان یکی از شانس ها ، فوایدی را برای آکادمی به دنبال خواهد داشت. نخست اینکه آنها می توانند از نگا به عنوان بازیگری تازه کشف شده و یکی از پتانسیل های آینده ی سینما ، به عنوان یکی از دستاوردهای بزرگ این دوره از مراسم نام ببرند (همان اتفاقی که پیش از این در "استخوان زمستان" برای جنیفر لارنس افتاد) و از طرفی دیگر ، به دلیل رنگین پوست بودن وی ، بدین وسیله حسابی از خجالت منتقدان مراسم سال گذشته ی اسکار دربیایند.

 

 

2 – اما استون (لا لا لند)

درخشش استون در نمایش موزیکال "کاباره" در برادوی ، زمینه ساز این شد که وی برای بازی در "لا لا لند" انتخاب شده و از این فرصت برای اثبات توانایی هایش که اتفاقاً کم هم نیستند ، نهایت استفاده را بکند. او که از کودکی علاقه ی خاصی به تماشای فیلم های موزیکال داشته و از گذشته های دور با رقص رابطه ی نزدیکی دارد ، برای اجرای نقش خود ، از "چترهای شربورگ" و فیلم های فرد آستر و جینجر راجرز الهام گرفته است.

 

آن هاتاوی و جنیفر هادسون در فیلم های "بینوایان" و "دختران رویایی" آخرین بازیگرانی هستند که به واسطه ی بازی در آثار موزیکال ، برنده ی جایزه ی اسکار شده اند و این بار استون این فرصت را دارد تا با نقش آفرینی تحسین شده اش ، در ابتدای بیست و هشت سالگی ، برای نخستین بار این جایزه را به خانه ببرد. گفتنی است ، وی در جشنواره ی اخیر ونیز ، برای بازی در "لا لا لند" ، جایزه ی بهترین بازیگر زن را از آن خود کرده است.

 

 

1 – ناتالی پورتمن (جکی)

زمانی که فیلم "جکی" برای نخستین بار در جشنواره ی ونیز به نمایش درآمد ، بسیاری از منتقدان بازی پورتمن را یک سر و گردن بالاتر از نقش آفرینی اسکاریش در "قوی سیاه" توصیف کردند. همین اظهار نظرها و شنیدن درباره ی مشقت ها و تعهد فوق العاده ی  پورتمن برای آماده سازی خود برای نقشش  و اهمیت جایگاه آمریکایی و محبوبیت عمومی شخصیتی که وی به جای آن به بازی می پردازد دلایلی است تا او را مهمترین شانس تصاحب جایزه ی اسکار بهترین بازیگر زن امسال بدانیم.

 

وی در "جکی" ، با بازی در نقش ژاکلین کندی ، همسر وفادار جان اف کندی ، سعی در به تصویر کشیدن زوایای پنهان شخصیتی و روانی این زن اسرار آمیز دارد. در شرایطی که کندی به تازگی به قتل رسیده ، ژاکلین به عنوان بانوی اول آمریکا ، تلاش می کند تا در کنار مبارزه با غم و اندوه درونیش ، با وقار مثال زدنی خود ، میراث گرانبهای همسرش را حفظ نماید.

 

پورتمن که از سپتامبر 2012 برای بازی در نقش ژاکلین کندی انتخاب شده بود ، پیش از آغاز فیلمبرداری به منظور آماده سازی خود ، ماه ها به تماشای تمام فیلم های شخصی و مصاحبه های ژاکلین ، گوش کردن به فایل های صوتیش و خواندن چند کتاب رسمی درباره ی وی و بیش از بیست کتاب غیر رسمی پرداخته و علاوه بر این از هفت قسمت هشت و نیم ساعته ی مصاحبه ی ژاکلین با مجله ی لایف که یکی از سه مصاحبه ی او ، پس از مرگ همسرش به حساب می آید به عنوان مهمترین و معتبرترین منبع موجود درباره زندگی و خلق و خوی وی بهره برده است. پورتمن همچنین برای نزدیک کردن صدا و لحن خود به آنچه که از ژاکلین سراغ داریم ، توسط یک مربی گویش ،  تحت آموزش گفتاری قرار گرفته است. وی می تواند با تصاحب دومین جایزه ی اسکار نقش اصلیش ، از این نظر در کنار بازیگرانی چون الیزابت تیلور ، هیلاری سوانک ، بت دیویس ، جین فوندا و جودی فاستر قرار بگیرد.

 

اختصاصی هنرنما

 

بازگشت به لیست
دیدگاه کاربران
نام: