نوشته شده در 1395/04/28
ستارگانی که متهم به ضد آمریکایی بودن شدند

ستارگانی که متهم به ضد آمریکایی بودن شدند

در این مقاله به 10 نفر از مشهورترین اشخاصی می پردازیم که به صورتهایی مختلف مورد غضب شدید آمریکایی ها قرار گرفند تا جایی که زندگی حرفه ایشان به خطر افتاد.

هر ساله با فرا رسیدن روز چهارم جولای ، مصادف با روز استقلال کشور آمریکا ، شاهد تعداد زیادی از هنرمندان و افراد مشهور هستیم که با گرفتن عکس هایشان در حال تکان دادن پرچم آمریکا و انتشار آن در محیط های مجازی ، به نوعی عشق و ارادتشان به این کشور را ابراز می کنند ولی در این میان هستند کسانی که طبق شواهد ، هیچگاه رابطه ی چندان دلپذیری با ایالت متحده نداشته اند . ستارگانی که با پذیرفتن اتهاماتی نا عادلانه از سوی دولت ها یا گاها با اظهار نظرهای جنجالی ، مورد تنفر دولت و حتی گاهی بخش قابل توجهی از مردم این کشور قرار گرفته اند. در اینجا به 10 تن از مشهورترین اشخاصی که در دهه های اخیر مورد غضب آمریکایی ها قرار گرفته اند می پردازیم :

 

 

محمد علی کلی ، امتناع از حضور در جنگ ویتنام

این بوکسور افسانه ای تاریخ ورزش جهان ، با امتناع از حضور در جنگ ویتنام تا یک قدمی نابودی دوران ورزشی اش نیز پیش رفت. او پس از این تصمیم به 5 سال زندان محکوم شد که با پرداخت جریمه ی نقدی ، محکومیتش به 5 سال محرومیت ورزشی و در ادامه به 3 سال محرومیت تبدیل شد تا وی عملا در بین سالهای 1967 تا 1970 در هیچ مسابقه ای شرکت نکند. جمله ی معروف محمد علی خطاب به دولتمردان آمریکایی هیچگاه از اذهان پاک نخواهد شد : وجدان من هیچگاه اجازه نمی دهد به برادرم یا به مردمی تیره تر از خودم یا مردم گرسنه و فقیری که در گل و لای دست و پا می زنند ، در جهت منافع آمریکای بزرگ و قدرتمند شلیک کنم. و اصلا چرا باید شلیک کنم ؟ آنها هیچگاه مرا کاکا سیاه خطاب نکردند ، هیچگاه بدون محاکمه اعدامم نکردند ، آنها سگ هایشان را به جان من نینداخته اند ، ملیت مرا از من ندزدیده اند ، آنها به مادر من تجاوز نکرده اند یا پدرم را نکشته اند . چرا باید به آنها شلیک کنم ؟ چگونه می توانم به این مردم بیچاره شلیک کنم ؟ فقط مرا به زندان بیندازید.

 

 

جین فوندا و ضد هوایی ویتنامی

این بازیگر کهنه کار و برنده ی دو جایزه ی اسکار و دختر هنری فوندای سرشناس ، در طول جنگ ویتنام همواره به عنوان یکی از جنجالی ترین هنرمندان آمریکایی شناخته میشد به طوری که حمایت های او از سربازان ویتنامی و انتقادات گسترده  از سیاست های آمریکا بارها برای وی دردسر ساز شد. در سال 1972 ، فوندا در سفرش به هانوی ، واقع در ویتنام شمالی به میان سربازان این کشور رفته و عکسی هایی را پشت یک ضد هوایی ویتنامی گرفت که پس از انتشار این عکس ها ، موجی از تنفر ، از سمت مردم آمریکا به سوی وی جاری شد و از آن روز بود که لقب "هانوی جین" برای او انتخاب شد هرچند سال ها بعد او ضمن ابراز پشیمانی از رفتارش ، از مردم آمریکا عذر خواهی کرد و اظهار داشت که بعد از اصرار های فراوان ویتنامی ها پشت آن دستگاه نشسته است. اما این صحبت ها هم نتوانست کسانی که قلبشان با دیدن آن عکس ها جریحه دار شده بود را متقاعد کند تا جایی که در سال 2005 ، مایکل ای اسمیت ، کهنه سرباز نیروی دریایی آمریکا ، در جریان رونمایی از کتاب زندگی نامه ی فوندا ، مقداری تنباکو را در دهانش جویده و به صورت وی تف کرد. اسمیت پس از بازداشت در حالی که با افتخار از این حرکتش یاد می کرد اظهار کرد : فوندا در واقع 37 سال پیش به صورت همه ی ما تف کرد . او سزاوار این حرکت بود . مطمئنا تعداد بسیاری از مجروحان جنگی آمریکایی هم دوست داشتند همین کار مرا تکرار کنند.

 

 

چارلی چاپلین و زندگی در اروپا

چاپلین پس از اینکه در فیلم "موسیو وردو" ، آشکارا به نظام سرمایه داری آمریکا و استفاده از سلاح های هسته ای توسط این کشور تاخت و تاز می کند ، از طرف رفقای جوزف مک کارتی به کمونیست بودن متهم شده و طی فعالیت های ضد کمونیستی و ضد شوروی جنبش مک کارتیسم در دوران موسوم به "وحشت سرخ" ، مورد بازجویی های متعدد قرار می گیرد. چاپلین پس از این ماجرا چند سالی را در لندن سپری می کند ولی دوباره در سال 1952 ، برای دادن پاره ای از توضیحات به آمریکا احضار می شود که البته اعترافاتش مورد قبول آمریکایی ها قرار نمی گیرد . از همین رو چاپلین تصمیم می گیرد باقی عمرش را در اروپا سپری کند. 20 سال پس از بازجویی نهایی چاپلین ، او یک بار دیگر برای گرفتن جایزه ی اسکار افتخاری به آمریکا سفر می کند که در این مراسم ، لحظه گرفتن جایزه ی وی با 12 دقیقه تشویق ایستاده ی حاضران همراه می شود.

 

 

لوسیل بال ، وحشت از موهای سرخ

ستاره ی سریال محبوب "عاشقتم لوسی" نیز یکی دیگر از قربانیان وحشت سرخ در آمریکا بود. بال که در انتخابات سال 1936 در فرم ثبت نام خود ، وابستگی سیاسیش را حرب کمونیست اعلام کرده بود و در همان سال پستی هم از کمیته ی مرکزی حزب کمونیست گرفته بود ،  پس از مدتی مورد بازجویی های کمیته ی فعالیت های ضد آمریکایی قرار گرفت. وی در ادامه در اعترافاتش علت معرفی خود به عنوان یک کمونیست را اصرار پدربزرگ سوسیالیستش اعلام کرده و تاکید کرد که هیچ علاقه ای به حزب کمونیست نداشته ، هیچگاه جلسه ای در خانه اش تشکیل نشده و انتصاب وی به عنوان دبیر حزب کمونیست در کالیفرنیا هم با وجود نارضایتی وی صورت گرفته است. دسی آرناز ، همسر و همکار لوسیل در اظهار نظری عنوان کرده است که تنها چیز سرخ درباره ی لوسیل ، رنگ موهای اوست و وی هیچگاه ارتباطی با وحشت سرخ نداشته است.

 

 

 

دالتون ترامبو ، افتخار آفرینی با اسامی مستعار

ترامبو  ، یکی از سرشناس ترین فیلمنامه نویسان تاریخ سینما به همراه 9 تن از همکارانش ، به اتهام عدم همکاری با کنگره ی آمریکا و وابستگی به حرب کمونیست در لیست سیاه قرار گرفتند. ترامبو که حاضر به لو دادن اسامی دوستانش نمی شد به دلیل عدم پاسخگویی به کمیته ی مقابله با فعالیت های ضد آمریکایی ، 11 ماه را در زندان سپری کرد. وی پس از آزادی ، به دلیل ممنوع الکار بودن با اسامی مستعار به نوشتن فیلمنامه ها ادامه داد که در این حد فاصل ، به واسطه ی فیلم های "تعطیلات رمی" و "شجاع" دو بار موفق به دریافت جایزه ی اسکار شد ، هر چند خود ترامبو اجازه ی حضور در این مراسم را نداشت. پس از مرگ سناتور مک کارتی و عوض شدن حال و هوای جامعه ، در فیلم اسپارتاکوس (1960) ، پس از سال ها دوباره نام ترامبو در تیتراژ یک فیلم سینمایی دیده شد.

 

 

هری بلافونته ، بیش از نیم قرن مخالفت رسمی با سیاست های آمریکا

این خواننده و بازیگر محبوب جامائیکایی الاصل که از تاثیرگذارترین چهره های موسیقی پاپ آمریکا به حساب می آید ، از گذشته های دور همواره در مخالفت با دولت آمریکا بوده است. چه آن زمان که در دهه ی 60 ، در کنار مارتین لوتر کینگ برای آزادی های مدنی و دفاع از حقوق سیاه پوستان مبارزه می کرد و چه زمانی که به انتقادات صریح از جنگ ویتنام و جنگ عراق می پرداخت. از اقدامات مغایر با سیاست های آمریکای بلافونته می توان به مخالفت با اعمال تحریم بر کوبا و حمایت از هوگو چاوز ، رئیس جمهور ونزوئلا اشاره کرد. اوج اظهارات تند وی زمانی بود که در سال 2002 ، کالین پاول ، وزیر امور خارجه ی وقت آمریکا را به یک برده ی مزرعه تشبیه کرد.

 

 

دیکسی چیکز و دردسرهای هم ایالتی بودن با جورج بوش

این گروه موسیقی بسیار محبوب سبک کانتری که اعضای آن همگی زنان اهل تگزاس هستند ، از همان ابتدا با سیاست های آمریکا در مواجهه با عراق مخالف بودند تا جایی که 10 روز مانده به آغاز حمله ی نظامی آمریکا به عراق ، در کنسرتی در لندن اعلام شرمساری کردند که جورج بوش نیز اهل تگزاس است. این اظهار نظر باعث شد که گروه بسیاری از هوادارانش را از دست داده و از نظر فروش آلبوم ها هم با افت چشمگیری مواجه شوند که در ادامه ضربه های اقتصادی زیادی به آنها وارد شد. این گروه نه تنها در آکادمی جوایز موسیقی کانتری با صدای بلند هو شدند بلکه با اتهام به ضد آمریکایی بودن تهدید به مرگ هم شدند.

 

 

ست روگن  در برابر کریس کایل

این کمدین مشهور آمریکایی ، پس از به نمایش در آمدن فیلم "تک تیرانداز آمریکایی" به کارگردانی کلینت ایستوود که به داستان کریس کایل ، مرگبارترین تک تیرانداز تاریخ نظامی ایالات متحده می پرداخت ، این اثر را به عنوان فیلمی در تبلیغ افکار نازی ها توصیف کرده و آن را با فیلم به نمایش در آمده در پایان "حرامزاده های لعنتی" (فیلمی که برای هیتلر و افرادش پخش شد و در آن یک تک تیرانداز آلمان نازی به کشتن انبوهی از یهودیان می پرداخت) به کارگردانی کوئنتین تارانتینو مقایسه کرد. با انتشار این پست در تویتر ، روگن با حمله ی گسترده ی محافظه کاران آمریکایی روبرو شد که اعتقاد داشتند وی به کریس کایل و کل تکاوران دریایی کشور توهین کرده است. این اعتراضات تا جایی بالا گرفت که در ادامه روگن حرفش را پس گرفته و در اظهار نظری جدید گفت که از تک تیرانداز آمریکایی خوشش آمده فقط بعضی از صحنه ها ، او را یاد فیلم تارانتینو می اندازد.

 

 

مارتین شین ، رئیس جمهور معترض

این بازیگر کهنه کار سینما و تلوزیون که از سال 1999 تا 2006 در سریال پرطرفدار "بال غربی" ، نقش رئیس جمهور آمریکا را بازی می کرد ، در دنیای واقعی  پس از انتقاد از جنگ عراق با حجم عظیمی از پیام ها و نامه های نفرت آمیز روبرو شد تا جایی که انجمن بازیگران آمریکا با تاکید بر حق آزادی بیان به حمایت از این بازیگر سرشناس شتافتند. این انتقادات و تهدیدها تا جایی ادامه یافت که تهیه کنندگان "بال غربی" از شین درخواست کردند ، برای به خطر نیفتادن مجموعه هر چه سریع تر به اظهار نظر کردن هایش خاتمه دهد.

 

 

مایکل مور ، متهم ردیف اول

در تمام طول تاریخ سینما ، هیچ فیلمسازی به اندازه ی مایکل مور به ضد آمریکایی بودن متهم نشده است. این نویسنده و کارگردان اهل میشیگان که کسب جوایز مهمی چون نخل طلا و اسکار را در کارنامه ی خود دارد ، از آغاز دوران مستندسازیش در سال 1989 تا به امروز ، به هر نحوی که می توانسته به سیاست های دولتمردان آمریکایی و سرمایه داران این کشور تاخته است. از انتقاد درباره ی سیاست های بوش و جنگ با تروریسم در "فارنهایت ۹/۱۱" گرفته تا حمله به سیستم ناکارآمد بهداشت و درمان کشور در "سیکو" و درافتادن با گردن کلفت های آمریکایی و به طور کلی نظام سرمایه داری در " کاپیتالیسم: یک داستان عاشقانه". اتهامات ضد آمریکایی بودن مور تا جایی پیش رفته که دیوید زاکر ، کارگردان فیلم های هجو گونه ی هالیوودی در سال 2008 در فیلم کمدی "یک سرود آمریکایی" شخصیت وی را دست مایه ی اثرش قرار داده است. در این فیلم ، مور تلاش دارد تا با ساخت مستند "مرگ بر شما خوک های آمریکایی" ، روز چهارم جولای (استقلال آمریکا) را از بین ببرد که در این میان چهره های سرشناسی چون جان اف کندی و ژنرال پاتون به زمین بازگشته تا وی را از این تصمیم منصرف کنند !

 

اختصاصی هنرنما

 

بازگشت به لیست
دیدگاه کاربران
نام: